Tai Woffinden: Mistrz

72

Tai Woffinden został nowym mistrzem świata na żużlu i zrobił to w wielkim stylu – wygrał wyścig, świętował z teamem, uścisnął rodzinę – i wypełnił swoje zobowiązania - wywiady dla telewizji, konferencja prasowa, zdjęcia z pucharem. 


Cierpiał z bólu. Przez kolizję, do której doszło przy dużej prędkości w jego trzecim wyścigu, nie mógł ruszyć nie tylko palcem, ale także całą stopą, a chodząc – kulał. 

Piszącemu ten artykuł udało się znaleźć ciche miejsce, do którego zwabił nowego mistrza, z dala od tłumów ludzi. Niektórzy pragnęli wywiadu z nim, inni selfie, jeszcze inni chcieli być po prostu blisko nowego mistrza. Nam udało się jednak odciągnąć go i zaprosić do starego biura w budynku toruńskiej Motoareny.

Rozsiadł się wygodnie w krześle i wydał dźwięk, który brzmiał jak ulga. Zrobił to. Długi, ciężki rok dobiegł końca w chwale i teraz, ponownie może nazywać się mistrzem świata na żużlu.

W ciągu 30 kolejnych minut Tai wiele wyjawił. Mówił o poświęceniu, o bólu, przyjemności, o przeszłości i przyszłości. 

A gdy on mówi, słuchasz. Nie udziela słodkich, monotonnych odpowiedzi stworzonych pod wywiad, na odczepkę. Mówi otwarcie, szczerze, bez filtra.

Zaczął tak szczerze jak zawsze.

Nie umiem powiedzieć, dlaczego zdobyłem trzy tytuły. Jeśli zadasz Nickiemu (Pedersenowi) albo Gregowi (Hancockowi) to samo pytanie, założę się, że też nie będą umieli odpowiedzieć, jak zdobyli swoje. To się dzieje i już, nie da się tego wyjaśnić.

Oczywiście częściowo zrobiłem to ja, ale na to składa się więcej rzeczy. To się wydarzyło w 2013, jeździłem cały rok i skończyłem na szczycie. To kumulacja punktów gromadzonych przez cały sezon i trzeba być konsekwentnym przez cały rok. Jedna runda może wszystko zepsuć, więc nie ma dni wolnych.

Mogę powiedzieć jedno, ten był najtrudniejszy, trudniejszy niż wszystkie inne, mentalnie. Po Cardiff prowadziłem 20 punktami, potem kolejne dwie rundy były mokre i to wszystko ograniczyło. Nagle pole gry jest całkowicie gładkie i to sprawia, że jest ciężko.

Chyba w jednym doszedłem do półfinału, potem kolejny był też mokry, a potem była Słowenia. Wiedziałem, że będę się tam męczył, bo przez cały rok nie miałem startów, a na kamienistym torze było jeszcze gorzej. Słowenia, która była moją najgorszą rundą, w żaden sposób mi nie pomogła. Zawsze się tam męczę z powodu nawierzchni i specyficznego silnika, jaki trzeba tam mieć, żeby wszystko działało.

Co roku kto inny tam wygrywa, a to z powodu tego, jaki ten tor jest. Jest trudny do rozgryzienia, a mi się to jeszcze nie udało. Według mnie nie powinniśmy tam jeździć. Wszyscy lubimy jeździć do Słowenii, bo to piękne miejsce, ale dajcie nam tor wyścigowy, na którym moglibyśmy prawidłowo jeździć.

Ale to zupełnie inna kwestia.

Po tamtej rundzie ludzie zaczęli zadawać pytania. Polska sensacja, Bartek Zmarzlik był w życiowej formie i robił ciśnienie, a jego prowadzenie w serii spadło do 10 punktów.

Odpowiedź Woffindena? Dwa Grand Prix, dwie wygrane. Tak sobie radzi z presją.

Powiedział: Po Słowenii znów nam szło, bo dobrze się spisałem w Niemczech i wiedziałem, że w Toruniu muszę zdobyć 12 punktów i, że mogę zdobyć 12 punktów.

Radzę sobie z presją, ona nigdy nie była dla mnie problemem. Mój manager powiedział mi „za każdym razem, gdy wywieram na Tobie presję, robisz wyniki”. Zawsze zdaję sobie sprawę ze stawki, ale gdy siadam na motorze, chcę wygrać wyścig dla samego siebie. 

Nie dla mechaników, nie dla (żony) Faye, nie dla moich sponsorów, nie dla mojej mamy, chcę wygrać dla siebie, więc wychodzę i daję z siebie wszystko, bo jestem zdesperowany, by pierwszy dojechać na metę. Taki jestem.

Jednak w pewnym momencie wydawało się, że presja go dopadła, gdy w Toruniu w efekcie nietypowego błędu wpadł w barierki ochronne, a wielu obserwujących poczuło, jak tytuł wyślizguje mu się z rąk. Na szczęście jest twardy. Ale, na sześć punktów do tytułu, po co podejmować ryzyko?

No słabo, bo w 2013 nie siadłbym za Doyley’em i nie zgarnął punktów. Patrzycie teraz na inne zwierzę. Chcę wygrywać każdy wyścig, chcę wyprzedzać ludzi i wiem, że mogę ich dogonić. 

Starałem się to zrobić, ale podbiło mnie za startem i gdy opadłem, przegięło mnie i popełniłem błąd, przez to wpadłem w bandę. Miałem szczęście, mogło być o wiele gorzej. Moja prawa łydka umarła, nie mogę ruszać palcami u nogi. Myślę, że złamałem coś w stopie, bo bardzo boli, ale chciałem zdobyć dodatkowy punkt i jechałem po niego.

Z trzema medalami w kieszeni, jakie ma plany na przyszłość? Jest najmłodszym człowiekiem, który zdobył trzy tytuły mistrza na żużlu i nie ukrywa faktu, że chce pobić rekord sześciu – tyle łącznie mają na koncie Ivan Mauger i Tony Rickardsson.

Wiem, że mogę więcej. Na pewno. Powiedziałbym, że najlepszy czas w żużlu to wiek 30+, ja mam 28 lat. Patrząc wstecz na innych riderów, gdy wygrywali, widać, że 30+ jest najlepszym czasem.

W żużlu nie chodzi tylko o pełen gaz i bycie szalonym, trzeba być też sprytnym, iść gładko, mieć wszystko poukładane, być w formie i zdrowym – te wszystkie elementy układanki muszą do siebie pasować. Im jestem starszy, tym mój zespół jest bardziej poukładany, a ja staję się lepszy. Zdobyłem trzy tytuły mistrza w ciągu sześciu lat – więc coś robię dobrze. 

Mogę pobić rekord. Jeśli będę mieć wystarczająco dużo entuzjazmu, mogę to zrobić. Jeśli się nie znudzę i nie powiem „zrobiłem wystarczająco dużo, wracam do Australii.” Mam rozdwojenie jaźni, więc taki dzień może nadejść, ale na razie jeszcze nie. Nadal to kocham.

Póki wygrywam, sprawia mi to przyjemność.

Wygrywa częściej niż przegrywa, jednak to nie oznacza, że nie przeżywa każdej porażki. Dla kogoś uzależnionego od wygrywania, przegrana to jak nóż w serce. Dlatego, jeśli go znacie, kolejne wyznanie Woffindena nie jest tak szokujące, jakby mogłoby się zdawać.

Wiesz, co najgorszego mi się przytrafiło? To zabrzmi dziwnie, ale najgorszą rzeczą, jaka mi się zdarzyła to zdobycie mistrza w 2013.

Przed 2013 kończyłem mistrzostwa między 1 a 8 miejscem i byłem zadowolony, ale teraz poprzeczka została ustawiona wysoko. Jeśli nie wygrywam, jest słabo. Moim celem jest teraz wygrywanie mistrzostw świata. Wszystko poniżej jest do bani. W pewnym sensie mnie to wkurza, bo jeśli zajmę drugie miejsce, wszyscy świętują, ale ja nie chcę świętować, bo przegrałem, prawda?

Możemy świętować, jeśli mam na szyi złoty medal.

W 2013 i w 2015 świętował całą noc. W 2018 nie wypił ani kropli i opuścił imprezę wcześnie, by się wyspać. 

Kilka godzin później zignorował kontuzję stopę i wygrał spotkanie na rzecz legendy żużla, Tomasza Golloba. 

Taki już jest.
 
Tai Woffinden wygrywa.

 

 

źródło:mm.monsterenergy.com

Redakcja

SPEEDWAY.info.pl istnieje na rynku internetowym od 2000 roku i jest pierwszym wortalem żużlowym w Polsce! Redakcja skupiająca pasjonatów sportu żużlowego założona została dla kibiców a nie pieniędzy dlatego jeżeli bliska Ci jest taka idea zapraszamy do współtworzenia naszego wydawnictwa!

Dziękujemy, że jesteście z nami

jubileusz

SPEEDWAY.info - sonda

Kiedy rozpocznie się sezon?
  • Głosów: 0%
  • Głosów: 0%
  • Głosów: 0%
  • Głosów: 0%
  • Głosów: 0%
Total Votes:
First Vote:
Last Vote:

Powiedzieli...

SPEEDWAY autograf

SPEEDWAY.informacje z Twittera

EkstraligaTV
EkstraligaTV . @zmarzlik95 zaprasza do gry w @eliga_manager Dołączcie i zmierzcie się o tytuł najlepszego menedżera Premiera 5 czerwca - wystarczy pobrać lub zaktualizować wtedy aplikację PGE Ekstraligi #PGEE | #PGEEkstraliga | #EligaManager pic.twi...
godzina 14:00 / 31.05.2020
EkstraligaTV
EkstraligaTV Pierwsze spotkania to nie zawsze mecze o medale. @BartekM_209 i wspomnienia z początków kibicowania #PGEE | #PGEEkstraliga | #AmbasadorPGEE speedwa...
godzina 13:00 / 31.05.2020
EkstraligaTV
EkstraligaTV Treningowe jazdy trwają, a co działo się jeszcze w tym tygodniu? O tym w #FleszPGEE od @wiktoria_sztuka #AmbasadorPGEE #PGEE | #PGEEkstraliga speedwa...
godzina 10:00 / 31.05.2020

Klasyfikacje / tabele

Klasyfikacja SGP

1. Bartosz Zmarzlik   Polska -
2. Leon Madsen   Dania -
3. Emil Sajfutdinow   Rosja -
4. Fredrik Lindgren   Szwecja -
5. Martin Vaculik   Słowacja
-
6. Maciej Janowski   Polska -
7. Jason Doyle   Australia -
8. Patryk Dudek   Polska -
9. Matej Zagar   Słowenia -
10. Niels-Kristian Iversen   Dania -
11. Max Fricke   Australia -
12. Martin Smolinski   Niemcy -
13. Artiom Łaguta   Rosja -
14. Tai Woffinden   W. Brytania -
15. Antonio Lindback   Szwecja -

Indywidualny Mistrz Świata

2017 woffindenBartosz Zmarzlik

 # drużyna m p +/-
 1. Fogo Unia Leszno - - -
 2. Betard Sparta Wrocław - - -
 3. Eltrox Włókniarz Częstochowa - - -
 4. Stelmet Falubaz Zielona Góra - - -
 5. MRGARDEN GKM Grudziądz - - -
 6. Motor Lublin - - -
 7. Moje Bermudy Stal Gorzów Wlkp. - - -
 8. ROW Rybnik - - -

 

Mistrzowie Polski

leszno logoFogo Unia Leszno

2018 kołodziej jJanusz Kołodziej

1liga

 # drużyna m p +/-
 1. eWinner Apator Toruń - - -
 2. Arged Malesa TŻ Ostrovia Ostrów Wlkp. - - -
 3. Car Gwarant Start Gniezno - - -
 4. Unia Tarnów - - -
 5. Zdunek Wybrzeże Gdańsk - - -
 6. Lokomotiv Daugavpils - - -
 7. Orzeł Łódź - - -
 8. Abramczyk Polonia Bydgoszcz - - -

 

 Mistrz Nice 1 Ligi Żużlowej 2019

lublin 2017PGG ROW Rybnik

2liga

 # drużyna m p +/-
 1. SpecHouse PSŻ Poznań - - -
 2. OK Bedmet Kolejarz Opole - - -
 3. Wilki Krosno - - -
 4. Stainer Unia Kolejarz Rawicz - - -
 5. RTŻ Rzeszów - - -
 6. MSC Wittstock - - -

 

Mistrz 2 Ligi Żużlowej 2019

rzeszow logoZOOleszcz Polonia Bydgoszcz

Premiership

 # drużyna m p +/-
 1. Poole Pirates 24 52 +60
 2. Swindon Robins 24 50 +153
 3. Wolverhampton Wolves 24 43 +45
 4. Ipswich Witches 24 42 -27
 5. Belle Vue Aces 24 41 +10
 6. King's Lynn Stars 24 31 -12
 7. Peterborough Panthers 24 20 -212

 

Mistrzowie Wielkiej Brytanii

anglia pool 2017 lambert r1

Swindon Robins

Charles Wright

Elitserien

 # drużyna m p +/-
 1. Dackarna Malilla 16 28 +83
 2. Elit Vetlanda 16 27 +108
 3. Vastervik Speedway 16 25 +55
 4. Smederna Eskilstuna 16 25 +40
 5. Indianerna Kumla 16 22 +3
 6. Lejonen Gislaved 16 21 +13
 7. Piraterna Motala 16 12 -66
 8. Rospiggarna Hallstavik 16 11 -78
 9. Masarna Avesta 16 9 -158

 

Mistrzowie Szwecji

szwecja smaderna 2016 lindgren f1

Smederna Eskilstuna

Jacob Thorssell

Metal Speedway League

 # drużyna m p +
 1. Holsted Tigers 10 23 +86
 2. Slangerup Speedway 10 16 +11
 3. Esbjerg Vikings 10 13 +12
 4. Region Varde Elitesport 10 11 +6
 5. Team Fjelsted 10 10 -26
 6. GSK Liga 10 2 -89

 

Mistrzowie Danii

Region Varde 2019 bjerre

Team Fjelsted

Kenneth Bjerre

Klasyfikacja SEC 4/4

 1. Mikkel Michelsen
  Dania 45
 2. Grigorij Łaguta
  Rosja
45
 3. Leon Madsen   Dania 39
 4. Kacper Woryna
  Polska
39
 5. Bartosz Smektała
  Polska
36
 6. Michael Jepsen Jensen   Dania 35
 7. Nicki Pedersen
  Dania 33
 8. Paweł Przedpełski
  Polska
27
 9. Jarosław Hampel   Polska 25
10. Kai Huckenbeck
  Niemcy
24
11. Vaclav Milik
  Czechy
22
12. Antonio Lindbaeck   Szwecja 22
13. Robert Lambert
  W. Brytania
18
14. Anders Thomsen   Dania 14
15. David Bellego   Francja 14

Mistrz SEC

2017 madsen l2Mikkel Michelsen

Klasyfikacja IMŚJ 3/3

 1. Maksym Drabik   Polska 49
 2. Bartosz Smektała   Polska 45
 3. Dominik Kubera   Polska 45
 4. Gleb Czugunow   Rosja 39
 5. Robert Lambert   W. Brytania 32
 6. Jan Kvech   Czechy 30
 7. Jaimon Lidsey   Australia 29
 8. Jonas Jeppesen   Dania 26
 9. Wiktor Lampart   Polska 24
10. Fredrik Jakobsen   Dania 20
11. Patrick Hansen flaga australia  Dania 15
12. Rafał Karczmarz   Polska 13
13. Tim Soerensen   Dania 12
14. Nick Skorja   Słowenia 11
15. Michael Haertel   Niemcy 8

Mistrzowie Świata Juniorów

flaga-polskaPolska

2017 smektała bMaksym Drabik

Okiem naczelnego

TOP 20 SPEEDWAY.info.pl

Ligowiec roku SPEEDWAY.info.pl

7 kolejki SPEEDWAY.info.pl

Niepokonani 2019